Spelenderwijs taal uitlokken bij peuters

Als de planken van je materiaalkast beginnen door te buigen staan er misschien gewoon teveel spullen in. De grote kast met behandelmateriaal staat in de mini-gymzaal van onze fysiotherapeuten. Collega’s die de binnenkant van de kast terloops zien, schieten vaak automatisch in de lach. ‘Wat staat daar ongelooflijk veel in!’ Stapels spelletjes, bakken met woordkaarten, mappen met opdrachten, ballen, houten fruit, knuffels en mandjes. De heilige graal van onze praktijk. Als ik de kinderen meeneem om uit de kast een spelletje te kiezen, valt hun mond vaak open van verbazing.

Materiaal

Tijdens de logopedie gebruiken we standaard methodes, uit mappen, maar ook vaak speelgoed. Vooral bij kleine cliënten wanneer de taalontwikkeling niet op gang komt en een kind in het uiten van eenwoordszinnen blijft hangen. Ik probeer taal dan spelenderwijs uit te lokken. Samen op de mat op de grond, ook die nette kantoorvader in pak. Spelen doe je immers samen. Maar hoe lok je een korte zin bij je kleintje uit? Hoe laat je peuters kennis maken met verschillende zinsconstructies?

Zinnen aanbieden

We starten op de mat of aan tafel, allebei kan. Spelenderwijs laten we de speelgoeddieren lopen en eten: ‘die lopen’, ‘die eten’ en ‘die slapen’. Of we spelen met de kleine boodschapjes: ‘die drinken, ‘ik die eten’ of ‘appel eten’. Het blijft spannend om uit te vissen of er echt koekjes en hagelslag in de kleine kartonnen pakjes zitten.

Bij de groene, zachte krokodil durven we heel kort onze vinger tussen de scherpe tanden te houden: ‘pas op!’. Of we verdelen de spulletjes die bij het bad en het bed horen: ‘in bad’, ‘in bed’ of ‘die in bed’ en later ‘die moet in bed’. Aan het eind van de sessie ruimen we samen alles op: ‘die ook’ of ‘die ook erin’.

Mijn kopieerblad met daarop zo’n 15 getekende plaatjes van kapotte voorwerpen maakt altijd veel los. Om de beurt pakken we een plaatje uit het stoffen zakje: ‘fiets kapot’, ‘bed kapot’, ‘pop kapot’ en ga zo maar door. Seconden lang wordt er naar het plaatje van bijvoorbeeld de kapotte beker gestaard. En vervolgens naar mamma of mij. ‘Geen goede zaak, dit’, lees je in de ogen van het kind. Zo, tijdens het samen spelen, ontdekt het kind een nieuwe zin. Per sessie staan er één of twee centraal. Spelen en veel herhalen. En wat is het dan mooi als je ineens dat ene zinnetje hoort.

[likebtn theme="custom" icon_l_c="#ffffff" icon_l_c_v="#ffffff" icon_d_c="#ffffff" icon_d_c_v="#ffffff" label_c="#ffffff" label_c_v="#ffffff" counter_l_c="#ffffff" counter_d_c="#ffffff" bg_c="#65b4a2" brdr_c="#65b4a2" lang="nl" dislike_enabled="0" icon_dislike_show="0" i18n_like="Inspirerend artikel" white_label="1" popup_position="bottom"]

Geef een reactie op dit artikel

[wpautbox authorid="189"]

Gerelateerde berichten

Fout: View 9ae0bfaop9 bestaat mogelijk niet

Andere berichten

Fout: View 9b0ab6bsdu bestaat mogelijk niet
[getsocial app="follow_bar"]
By |2017-09-23T01:28:44+01:00februari 10th, 2017|Pedagogiek|0 Comments

About the Author:

Lotte Endendijk
Ik ben Lotte Endendijk en werk als all-round logopedist én freelance tekstschrijver. Ik woon en werk in Tilburg, in een wijk met veel jonge gezinnen met allerlei achtergronden.