‘De tv gaat over 10 minuten uit’ zeg ik luid en duidelijk. Ik kijk of de meiden van 5 en 7 oogcontact met me maken en iets van een antwoord geven.

De oudste kijkt me aan en zegt hard jaaaahaaaa! Ik ben dankbaar met enige reactie, ik bedank haar en loop weer naar de keuken. Tien minuten later loop ik naar de tv en vertel de meiden dat de 10 minuten voorbij zijn en dat hij nu uit moet. Ik spreek de ‘nu’ duidelijk uit en vind dat ik erg duidelijk ben. Helaas werkt het niet en hebben ze een heel slim maniertje bedacht (ik denk dat alle kinderen dit proberen) ze zijn ineens Oost-Indisch doof… ze zeggen geen boe of bah en staren allebei naar de tv als of ik er niet ben.
Er zijn nu een aantal opties hoe ik kan reageren op deze spontane doofheid:
Optie 1: Als de tv nu niet uitgaat dan mogen jullie morgen geen tv kijken van mij! Duidelijk, dreigend en streng.
Optie 2: meiden ik tel tot drie, en dan moet hij uit zijn, 1, 2, 3! Duidelijk, je geeft ze zelf nog een kans om de tv uit te doen.
Optie 3: lieve meiden, doen jullie de tv uit? De tijd is om en nu kunnen we andere leuke dingen doen. Niet heel duidelijk maar wel vriendelijk.
Optie 4: gewoon de tv uitdoen, zonder iets te zeggen. Heel duidelijk, streng, misschien verwarrend? Er zijn nog honderden opties trouwens… maar uit deze vier moet ik meestal van mezelf kiezen.

Wanneer streng optreden?

Sinds heel wat jaar struggle ik hiermee. Ik werkte een aantal jaren op een zorgboerderij als activiteitenbegeleider met kinderen en tieners die wat meer aandacht nodig hebben. Deze jaren ontdekte ik mijn passie voor kinderen en tieners en dat ik veel geduld en liefde heb voor de kinderen die net buiten de boot vallen.
Hier begon ook mijn worsteling met: wanneer ben je streng en wanneer ga je naast een kind/tiener staan?
Toen ik mijn opleiding sociaal cultureel werk deed kwamen precies deze dingen weer naar boven en heb ik dit moeten leren door mezelf in het diepe te gooien. Ik vind het lastig om de strenge juffrouw uit te hangen en natuurlijk ben ik bang dat niemand me meer aardig vind. Veel liever ben ik een duidelijke vriendin die naast een kind staat en over alles goed communiceert. Tijdens mijn stages bij de jongerenorganisatie Youth for Christ heb ik moeten leren soms boos te worden of alleen de leiding nemen en andere mensen aansturen om bijvoorbeeld streng te zijn.

Per situatie bekijken of toch één regel toepassen

En nu ben ik nanny! Drie dagen pas ik op drie geweldige kinderen! Er moet een tv uit, er moet opgeruimd worden, huiswerk maken, eten, niet teveel snoepen…. allemaal dingen waarin ik als oppas mag aangeven dat ze iets moeten doen of iets niet mogen doen… en elke keer heb ik die worsteling met ga ik nu streng optreden of met veel geduld wachten tot ik aandacht krijg. De een is te streng de ander te lief, wat is nu de beste optie? Wat is de beste manier om iemand anders zijn kinderen op te voeden? In het verhaal met de tv en de meiden die mij negeren, combineer ik vaak de opties die ik opschreef met elkaar. Ik wacht geduldig, waarschuw ze, tel tot drie en als er dan nog genegeerd word dan dreig ik met de dag erna geen tv. Meestal is hij bij het dreigement wel uit…

Waarom blijft dit een worsteling? Is er niet één goede regel, hoe hiermee om te gaan?

[likebtn theme="custom" icon_l_c="#ffffff" icon_l_c_v="#ffffff" icon_d_c="#ffffff" icon_d_c_v="#ffffff" label_c="#ffffff" label_c_v="#ffffff" counter_l_c="#ffffff" counter_d_c="#ffffff" bg_c="#65b4a2" brdr_c="#65b4a2" lang="nl" dislike_enabled="0" icon_dislike_show="0" i18n_like="Inspirerend artikel" white_label="1" popup_position="bottom"]

Geef een reactie op dit artikel

[wpautbox authorid="460"]

Gerelateerde berichten

Fout: View 9ae0bfaop9 bestaat mogelijk niet

Andere berichten

Fout: View 9b0ab6bsdu bestaat mogelijk niet
[getsocial app="follow_bar"]
By |2017-01-11T09:21:42+01:00januari 11th, 2017|Pedagogiek|0 Comments

About the Author:

Aleis Vis
Mijn naam is Aleis en ik ben 29 jaar, net verhuisd naar Almere en verloofd met een geweldige man met wie ik hopelijk volgend jaar mag trouwen. Ongeveer 3 maanden ben ik Nanny en ik wil graag mijn verhalen met jullie delen.