“Heeey Susanne, de tijd lijkt voorbij te vliegen. Je mag deze week weer een nieuwe blog plaatsen”.
Ow… Voor de eerste keer lukt het mij niet om het juiste onderwerp te vinden. Nou zit er echt heel veel in mijn hoofd, genoeg inspiratie, maar of jullie daar op zitten te wachten?  Er is weer zoveel gebeurd deze afgelopen maanden. In december ben ik een uitdaging aan gegaan. Ik ging een multifunctioneel planning systeem invoeren. Super handig. Daar heb ik bijna negentien jaar over gedaan voordat ik die stap eindelijk ben gaan zetten. Dus het was een ding voor mij.

Tja never change a winning team toch?

Ik had wat demonstraties gehad van de verschillende mogelijkheden. Ogenschijnlijk ideaal.  Maar ik ken mezelf. Niet altijd even soepel in structurele veranderingen. Mijn agenda ben ik drie maanden gaan blokkeren. Nog nooit kwam er zo vaak “nee” uit mijn mond. De gehele digitale wereld heb ik vervloekt. En nog vaker dacht ik dat ik een zenuwinzinking kreeg. Die kwam niet. Wel dacht ik vaak; “Laat maar! Ik ga dit niet doen”.

Voor de consulente bleek ik vooral lachwekkend te zijn. “Hoe deed je dat voorheen dan?”  Ik hoorde mezelf steeds knulliger zeggen; “Gewoon, simpel in mijn eigen computer systeem en uitprinten op papier”. Ook piepte ik iets te vaak; “Wacht even, nu raak ik in paniek, even de Jip en Janneke versie”.
Waarom zoveel opties ook? Hallo ik ben het. Susanne, die kinderen begrijpt. De pedagogische kant. Daar ligt mijn kracht. De technische digitale wereld vind ik soms te stom.  Werkelijk Susanne, even doorzetten want je doet dit ook voor jezelf.

Positieve wijzigingen

En nu? Er is ruimte ontstaan op alle vlakken. Dat moet ook wel want de invoering van de IKK (Innovatie en Kwaliteit Kinderopvang) staat voor de deur. Daarom was ik deze afgelopen maanden tussendoor ook aan het studeren. Hoewel ik daar best even een pauze in had kunnen nemen. Ja joh, want nu is besloten dat de invoering van de pedagogische coaches op HBO niveau is uitgesteld naar 1 januari 2019. Detail. Toch heb ik voor de eerste keer een jippieajee gevoel bij de invoering van de aanstaande veranderingen. Huh? Ja ik weet het, dat is bijzonder voor mij. Meestal verzet ik mij tegen de wet. Dat is niet dwars zijn, nee het is niet kunnen begrijpen hoe iets bedacht wordt wat niet haalbaar is in de praktijk. Ik kan mezelf ook echt niet in alles vinden. Toch zie ik positieve kanten van de IKK. Vooral die maximum van vaste gezichten die op de groepen aanwezig moeten zijn. Ik juich de pedagogische coaching in de praktijk ook toe. Het voelt bijna als een persoonlijke overwinning.  Ze snappen het.

Hoezo juich ik dan? Ik schreef een tijd terug toch nog over mijn verzet tegen weer nieuwe veranderingen? Het betekend toch dat ik een HBO diploma moet gaan halen ook al heb ik die negentien ervaringsjaren? Ik heb mezelf er in verdiept. Wat ik ontdekte was dat er op vele kinderdagverblijven geen vaste pm-ers op de groepen werkzaam zijn, of soms juist heel veel verschillende. Dan breekt mijn hart. Veranderingen kunnen verbeter punten en mooie uitdagingen zijn, zeker wanneer je jouw ervaringen en je eigen kracht er in kan meenemen.

De ondertiteling hiervan? Door de invoering van de IKK  moeten kinderdagverblijven wellicht grote veranderingen doorvoeren. Maar onder aan de streep kan het een heldere communicatie opleveren binnen de teams en organisaties. Voor de kinderen en hun ouders wordt duidelijk wie er op de groep zal zijn. Dat geeft op alle vlakken duidelijkheid. Duidelijkheid geeft rust. Waardoor ruimte ontstaat voor vertrouwen, hechting en veiligheid. Wat resulteert in kwaliteit inzichtelijk krijgen. Dan ontstaat er ontwikkeling en groei.

En de bonus? Plezier voor iedereen.

Groetjes Susanne

[likebtn theme="custom" icon_l_c="#ffffff" icon_l_c_v="#ffffff" icon_d_c="#ffffff" icon_d_c_v="#ffffff" label_c="#ffffff" label_c_v="#ffffff" counter_l_c="#ffffff" counter_d_c="#ffffff" bg_c="#65b4a2" brdr_c="#65b4a2" lang="nl" dislike_enabled="0" icon_dislike_show="0" i18n_like="Inspirerend artikel" white_label="1" popup_position="bottom"]

Geef een reactie op dit artikel

[wpautbox authorid="181"]

Gerelateerde berichten

Fout: View 9ae0bfaop9 bestaat mogelijk niet

Andere berichten

Fout: View 9b0ab6bsdu bestaat mogelijk niet
[getsocial app="follow_bar"]
By |2017-09-23T01:24:13+01:00maart 29th, 2017|Management|0 Comments

About the Author:

Susanne Akkermans
Ik ben Susanne. Sinds 1998 ben ik de trotse eigenaresse van mijn kleinschalig kinderdagverblijf. Kinderdagverblijf Suusje is mijn droom die ik al 18 jaar mag beleven. Ik werk met drie kleine horizontale opvang groepen. Een beetje tussen de gastouderopvang en kinderopvang is. Dat doe ik samen met een klein team van zes geweldige pedagogische medewerksters. Ook mag ik trotse mama zijn van een dochter van 17 jaar en twee zoons van 13 jaar. Als persoon ben ik impulsief, ondernemend, creatief in het creëren van mogelijkheden, enthousiast,onafhankelijk en ik houdt van humor. Daarbij ben ik soms behoorlijk eigenwijs en als ik een doel voor ogen heb dan ga ik er volledig voor. Bij mij is het motto dan ook altijd "Wie wil zoekt mogelijkheden, wie niet wil zoekt een reden". In mijn blogs voor To Be Kinderopvang zal ik gaan bloggen over mijn ervaringen en de verschillende kanten van het ondernemer zijn in de kinderopvang. In deze afgelopen jaren heb ik volgens mij toch al wel heel veel verschillende kanten van ondernemer zijn in de kinderopvang mogen ervaren, het is dan ook echt niet 24/7 een droomwereld. Maar altijd zijn het de kinderen die mij doen beseffen en voelen waarom ik een eigen kinderdagverblijf heb! Voor mij is dan ook het allerbelangrijkste de kinderen binnen mijn kinderdagverblijf, de kinderen moeten zichzelf veilig en vertrouwd kunnen voelen én daar ligt dan ook consequent mijn focus op. Ondernemen doe ik vanuit mijn gevoel en passie, een praktijk mens ben ik dan ook op en top die vanuit een helikopter blik de onderneming aan mag sturen en vooral volop mag en kan genieten van de geweldige belevingswereld van de kleine kinderen Veel lees plezier Liefs Susanne