Bent u het al zat; het getouwtrek over het nut van voor- en vroegschoolse educatie? Sinds het ontstaan van deze manier om (in eerste instantie) kinderen met een taalachterstand te helpen om deze achterstand in te lopen, heeft men het al over de zin en onzin hiervan. De voorzieningen zouden geen effect hebben en regelmatig wordt er geproclameerd dat we ‘de kinderen toch vooral lekker moeten laten spelen’. Zouden deze mensen nu echt denken dat we de peuters achter een tafeltje zetten en op schoolse wijze hen de Nederlandse taal door het spreekwoordelijke strotje duwen? Gelukkig laten we bij onze peuteropvang zien dat vve iets geheel anders betekent dan dat. Het is een fantastische manier om kinderen tot bloei te zien komen.

Taalachterstand

Zo hebben we sinds twee maanden een jongetje van tweeënhalf in één van onze peutergroepen. Laten we hem voor het gemak Theo noemen. Hij kreeg een vve-indicatie, vanwege zijn taalachterstand. Theo’s vader is Nederlands, zijn moeder is van Poolse afkomst. Hij had tot twee maanden geleden een eigen taaltje ontwikkeld, dat hem tot dan toe nog weinig problemen had bezorgd; ouders en grootouders wisten vrijwel altijd wat hij bedoelde. Maar gelukkig beseften zij ook, dat hij het daarmee buitenshuis niet zou gaan redden. Zodoende mogen wij vier dagdelen per week van hem genieten.

Al spelend leren

Theo had twee dagdelen nodig om te wennen aan het feit, dat hij ergens anders dan bij mamma of oma mocht spelen. Dat zorgde voor een paar verdrietige momentjes. Daarna kwam hij iedere dag met een glimlach binnen en ging iedere keer vol enthousiasme spelen. Spelen ja; we zetten hem niet achter een tafeltje, omdat we hem de Nederlandse taal door zijn spreekwoordelijke strotje moeten duwen. Theo mag spelen, want daar leren kinderen misschien nog wel het meeste van. En al spelend horen we nu al dat zijn taalontwikkeling sprongen vooruit maakt. De ‘juf’ vroeg hem pas wat hij in het speelgoedkeukentje te drinken had gemaakt voor haar. Dat vond hij nog moeilijk. Daarom vroeg ze: “Is het koffie of thee?” Theo antwoordde: “Thee”. Daarna wilde ze het hem iets moeilijker maken door te vragen: “En wat is dit? Cola of appelsap?” Met zijn lachende oogjes antwoordde hij: “Bier!”

Nieuwe mijlpaal

En zo komen er iedere week woorden bij. Afgelopen week bereikte Theo een nieuwe mijlpaal; hij sprak een zinnetje uit van drie woorden! En Theo ervaart dat de juf trots op hem is en de andere kinderen hem begrijpen. Zo doen we recht aan de ontwikkeling van Theo. We maken gebruik van de periode in zijn jonge leventje, waarin hij ontvankelijk is voor ontwikkelen, ontdekken en leren.

Natuurlijk is Theo een voorbeeld. Maar wel een representatief voorbeeld om het effect van vve aan te geven. We laten Theo en alle andere kinderen lekker spelen. Want daar leren ze van. Spelend leren en lerend spelen!

[likebtn theme="custom" icon_l_c="#ffffff" icon_l_c_v="#ffffff" icon_d_c="#ffffff" icon_d_c_v="#ffffff" label_c="#ffffff" label_c_v="#ffffff" counter_l_c="#ffffff" counter_d_c="#ffffff" bg_c="#65b4a2" brdr_c="#65b4a2" lang="nl" dislike_enabled="0" icon_dislike_show="0" i18n_like="Inspirerend artikel" white_label="1" popup_position="bottom"]

Geef een reactie op dit artikel

[wpautbox authorid="175"]

Gerelateerde berichten

Fout: View 9ae0bfaop9 bestaat mogelijk niet

Andere berichten

Fout: View 9b0ab6bsdu bestaat mogelijk niet
[getsocial app="follow_bar"]
By |2016-10-27T21:28:36+01:00oktober 27th, 2016|Management|1 Comment

About the Author:

Anja Diepeveen
De beste zorg voor uw kostbaarste bezit!” Zo luidt de slogan van het bedrijf, waarvoor ik werk. Een slogan, die ik zelf ruim tien jaar geleden voorstelde aan de eigenaresse van de organisatie. Nu, ruim tien jaar later, bleek dit ook echt zo te zijn! Inmiddels werken wij vanuit vijf verschillende locaties en vangen we honderden kinderen op in onze dagopvang, peuteropvang en buitenschoolse opvang. Chr. Kinderopvang Luna heeft haar naam gevestigd in Veenendaal. Een jaar geleden vroeg mijn vriendin of ik bij haar wilde komen werken. Het bedrijf was toe aan nieuwe ontwikkelingen en wilde meegaan met de vernieuwingen op het gebied van voor- en vroegschoolse educatie. Of ik het personeel hiervoor wilde trainen… Aangezien ik toe was aan een nieuwe uitdaging, besloot ik het basisonderwijs vaarwel te zeggen en mij te richten op dit dynamische bedrijf. De pedagogisch medewerkers van Chr. Kinderopvang Luna zijn mijn collega’s geworden. Ik mag hen trainen en coachen in hun werk. Ik zie hoe zij iedere dag met hun hart en handen zorgen voor andermans kroost. Door hun werkhouding laten zij zien dat ze beseffen dat deze kinderen ook echt ‘kostbaar bezit’ zijn. Samen met hen kijk ik hoe we deze kinderen het best kunnen stimuleren in hun ontwikkeling. Want ze worden nu juist aan ons toevertrouwd op een leeftijd, dat ze het beste en het makkelijkst dingen leren. Naast deze job werk ik in mijn eigen praktijk als kindercoach. Fantastisch en dankbaar werk om kinderen een stapje verder te mogen helpen in hun ontwikkeling. Ten slotte mag ik ook als moeder voor drie opgroeiende pubers zorgen. Wat een rijkdom!